In de interventiefase wordt met de ouder gewerkt aan stoppen met wat niet werkt tussen ouder en kind en aanleren wat helpend is. NIKA richt zich op ouders van kinderen tot een (ontwikkelings)leeftijd van 12 jaar, die verstorend oudergedrag nikacas.nl laten zien. Het doel van de interventie is om bij te dragen aan een veilig gehechtheidspatroon tussen ouder en kind. NIKA is bedoeld voor ouders die verstorend oudergedrag laten zien en onvoldoende afstemmen op de gehechtheidsbehoeften van hun kind.
Voor wie is deze Gehechtheid: diagnostiek en interventie. Basistraining NIKA – WO bedoeld?
Het is dan ook niet bekend of de interventie werkt. De interventie is helder beschreven, op basis van theorie onderbouwd, maar (nog) niet onderzocht op effectiviteit. NIKA is een kortdurende interventie die gebruik maakt van videofeedback.
Cursisten maken met behulp van beeldfragmenten en toepas-oefeningen in de les kennis met het NIKA Interventieprotocol. Cursisten maken kennis met het NIKA Diagnostiek protocol. Handelingsgerichte diagnostiek voor supervisoren en werkbegeleiders NIKA toepassen in kinderbeschermingszaken – Specialisatie (Gehechtheids) trauma en huiselijk geweld
Daarnaast is het boek los te bestellen. Bij de 3-daagse basistraining NIKA ontvangen deelnemers het boek NIKA-Screening en Ouderbegeleiding gratis. Dit boek is een bewerking van het NIKA-Diagnostiek en -Interventie boek, gericht op HBO-professionals. Het boek bevat zowel concrete stap voor stap beschrijvingen en heldere instructies als diverse instrumenten, formulieren en werkbladen die gebruikt kunnen worden bij de uitvoering van NIKA. U ontvangt een factuur, na betaling van de factuur ontvangt u de boeken op het opgegeven adres.
- NIKA-Ouderbegeleiding wordt uitgevoerd onder supervisie van een NIKA-Practitioner en richt zich met name op het aanleren (en laten beklijven) van sensitief oudergedrag.
- In 2014 is NIKA erkend door de databank effectieve jeugdinterventies van het NJI.
- Ik vind de inhoud van de driedaagse verrijkend, ook als je al veel over gehechtheid weet.
- Erg goede aanvulling op onze dagelijkse praktijk.
Leerdoelen van Gehechtheid: diagnostiek en interventie. Basistraining NIKA – WO
Na de diagnostiekfase is er een afspraak waarin alles wordt besproken met de ouder. NIKA bestaat uit een diagnostiekfase en een interventiefase. NIKA maakt de ouder bewust van de invloed van zijn of haar eigen handelen op het welzijn en het gedrag van het kind. Nadat het patroon in kaart is gebracht, wordt de ouder met behulp van de NIKA-interventie ondersteund in de verandering van het patroon door samen de beelden te bekijken.
Aan de hand hiervan wordt er gekeken naar het patroon tussen ouder en kind. Op basis van de theoretische onderbouwing zou de interventie tot resultaat kunnen leiden voor kinderen, jongeren en/of opvoeders. Het zorgde voor een verdiepingsslag op mijn kennis over gehechtheid. Mooie cursus met goede en overzichtelijke materialen. Ik vond de cursus zeer leerzaam en goed Meer basis info over wat is gehechtheid, welke vormen en vooral fijn om meer te weten te komen over hoe je dit in de diagnostiek kunt meenemen.
Cursisten maken kennis met het NIKA diagnostiek en –interventieprotocol en er wordt veel uitgewisseld, beeldmateriaal laten zien en oefeningen gedaan. Verschillende bewezen effectieve interventietechnieken om een onveilige gedesorganiseerde gehechtheidsrelatie bij te sturen naar een meer veilige gehechtheidsrelatie worden behandeld. Ook is het belangrijk dat zij weten hoe (intergenerationele) patronen in de ouder-kind relatie bijgestuurd kunnen worden naar een meer veilige relatie. Een (dreigende) problematische gehechtheidsrelatie kan echter, ook na kindermishandeling, verwaarlozing of huiselijk geweld, bijgestuurd worden naar een meer veilige gehechtheidsrelatie. Diagnostiek en Interventie bij trauma bij zeer jonge kinderen Een NIKA practitioner kan met de ouder werken aan gedrag van de ouder wat verstorend is in de relatie met het kind en niet makkelijk te veranderen is.
Bij de Basis werken wij met NIKA ouderbegeleiders en NIKA practitioners. Wat is – met het belang van het kind voorop – de minst schadelijke optie? Leidt een eventueel maatregel inderdaad tot een vermindering van de ontwikkelingsbedreiging van het kind of neemt de schade (onbedoeld) juist toe?